Maj 18

18 maja 1944 r. oddziały 2 Korpusu Polskiego zdobyły ruiny klasztoru benedyktynów na Monte Cassino. W czasie walk zginęło 923 polskich żołnierzy, 2931 zostało rannych, a 345 uznano za zaginionych.

„Masyw Cassino, na którym stał klasztor, był kluczowym stanowiskiem w linii Gustawa w systemie połączonych niemieckich linii obronnych, biegnącym przez całą szerokość najwęższej części Włoch między Gaetą i Ortoną. Był to przykład imponującej inżynierii wojskowej, najpotężniejszy system obronny, z jakim podczas wojny zetknęli się Brytyjczycy i Amerykanie” – pisał Matthew Parker, autor książki „Monte Cassino. Opowieść o najbardziej zaciętej bitwie II wojny światowej”.

Niemcy usunęli budynki i drzewa otaczające klasztor, poszerzając w ten sposób pole ostrzału. Wykorzystali również naturalne ukształtowanie terenu, przekształcając jaskinie masywu w punkty oporu. Wzmocniono je betonem i dźwigarami kolejowymi. Sieć umocnień była połączona tunelami.

Czytaj dalszą część wpisu »

Maj 13

13 maja b. r. obchodzimy 110 rocznicę urodzin rtm. Witolda Pileckiego. W tym dniu w wielu miastach Polski (również w Białymstoku) odbędą się Marsze Rotmistrza. Jest to akcja apolityczna, społeczna, pod nazwą „Przypomnijmy o Rotmistrzu”, zainicjowana w 2008 roku.
Najważniejsze cele akcji to:

  1. upowszechnienie „Raportu Witolda” z 1945 roku,
  2. lobbing na rzecz superprodukcji filmowej opowiadającej losy Ochotnika do Auschwitz,
  3. ustanowienie 25 maja europejskim Dniem Bohaterów Walki z Totalitaryzmem.

Szczegóły pod adresem: http://www.michaltyrpa.blogspot.com

Maj 12

W cieniu rocznicy śmierci marszałka Piłsudskiego ukrywa się rocznica śmierci gen. Władysława Andersa. Zmarł 12 maja 1970 roku w Londynie i zgodnie z ostatnią wolą został pochowany na cmentarzu na Monte Cassino wśród swoich żołnierzy.

Urodził się 11 sierpnia 1892 roku w Błoniu (Mazowsze). Jego rodzina wywodziła się z Inflant, rodzice byli protestantami. Szkoły ukończył w Warszawie, a mając 18 lat został powołany do armii carskiej – oficerskiej szkoły kawalerii rezerwy. Po odbyciu służby wojskowej ukończył w Rydze ukończył 6 semestrów politechniki. W roku 1920 za męstwo w wojnie polsko-bolszewickiej odebrał krzyż Virtuti Militari z rąk samego marszałka. W 1928 roku został dowódcą Kresowej Brygady Kawalerii.
W 1932 roku dowodził polskiej drużynie jeździeckiej, która na zawodach o Puchar Narodów w Nicei zajęła cztery czołowe miejsca.
W 1939 roku wraz z Armią Modlin zajął pozycję w rejonie Lidzbarka w celu osłony granicy z Prusami Wschodnimi. Podczas kampanii polskiej w 1939 r. wraz z Nowogródzką Brygadą Kawalerii walczył w rejonie Płocka i Warszawy, a od 12 września jako dowódca Grupy Operacyjnej Kawalerii wraz z pozostałymi oddziałami wycofywał się ku granicy rumuńskiej. Po 17 września jego oddział podjął walkę z wkraczającą armią sowiecką. W czasie tych walk został dwukrotnie ranny. 29 września 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej. Od lutego 1940 roku przebywał w więzieniu na Łubiance. Był nakłaniany do wstąpienia do armii czerwonej. Uwolniony z sowieckiego więzienia po traktacie Sikorski-Majski stanął na czele tworzonej polskiej armii. Po opuszczeniu ZSRR i znalezieniu się w Iranie sformułował II Korpus, który wziął udział w walkach o Monte Cassino.
Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji. Władze komunistyczne odebrały mu polskie obywatelstwo i stopień generalski. Dopiero po 1989 roku przywrócono mu pośmiertnie obywatelstwo polskie.
Angażował się aktywnie w działalność polityczną na emigracji, od roku 1949 pełnił funkcję przewodniczącego Skarbu Narodowego, a w 1954 roku został członkiem Rady Trzech.
Cześć jego pamięci!

Kwi 16

14.04.2011r. w SP4 odbył się Międzyszkolny Konkurs Historyczny „Władysław Anders-Wielki Polak XX wieku””. W konkursie wzięło udział 26 uczniów z siedmiu  szkół: SP 49 w Białymstoku, SP w Grajewie, SP w Podgórzu, SP 5 w Łomży, SP 7 w Łomży, SP 10 w Łomży oraz SP 4 w Łomży.

W komisji konkursowej  zasiedli:

p. Jadwiga Tomaszewska – organizator konkursu, nauczyciel historii

p. Barbara Turowska – pracownik Muzeum Przyrody w Drozdowie

p. Andrzej Muczyński – pracownik IPN Oddział w Białymstoku

p. Krzysztof Domalewski – wicedyrektor Zespołu Szkół Ekonomicznych i Ogólnokształcących Nr 6  w Łomży, nauczyciel historii

p. Robert Sokołowski – kpt. WKU w Łomży

Maksymalna ilość punktów, jaką  mogli zdobyć uczniowie to 27. Laureatem pierwszego miejsca został  Michał Mieczkowski z klasy V b SP4 w Łomży,  który uzyskał najwyższą notę wśród uczestników– 25 pkt.
Zwycięzcom, uczestnikom i nauczycielom przygotowującym uczniów do konkursu serdecznie gratulujemy!

Wręczenie nagród nastąpi 25 maja 2011r. podczas uroczystości posadzenia Dębu Katyńskiego i wizyty dostojnych gości, m.in.: p. kpt. Krzysztofa Flizaka, najmłodszego żołnierza z armii Andersa i p. dr Wiesława Adamczyka, autora książki „Kiedy Bóg Odwrócił wzrok”.

OFICJALNE WYNIKI

Kwi 14

Do organizowanego przez Szkołę Podstawową nr 4 w Łomży Międzyszkolnego Konkursu Historycznego „Władysław Anders-Wielki Polak XX wieku” zakwalifikowali się następujący uczniowie:

Lp. Imię i nazwisko Klasa Szkoła
1. Elwira Mościcka Vc Szkoła Podstawowa Nr 4 w Grajewie
2. Justyna Milewska Vc Szkoła Podstawowa Nr 4 w Grajewie
3. Jakub Strzeczyk VId Szkoła Podstawowa Nr 4 w Grajewie
4. Kamila Maria Koszykowska VI Szkoła Podstawowa w Podgórzu
5. Natalia Ceran V Szkoła Podstawowa w Podgórzu
6. Maciej Baczewski IV Szkoła Podstawowa w Podgórzu
7. Paweł Horba VId Szkoła Podstawowa Nr 49 w Białymstoku
8. Michał Kosicki VIe Szkoła Podstawowa Nr 49 w Białymstoku
9. Miczał Jerzy Wasiluk VIe Szkoła Podstawowa Nr 49 w Białymstoku
10. Emilia Kurpiewska VIb Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
11. Konrad Gromelski VIa Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
12. Jakub Przesław VIc Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
13. Hubert Dolinkiewicz VId Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
14. Joanna Elster VIa Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
15. Aleksandra Zalewska VIc Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
16. Michał Mieczkowski Vb Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
17. Adrian Bałazy VIa Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
18. Eryk Mroczko Vb Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
19. Dominik Gąsiewski VIa Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
20. Maciej Zduńczyk IVa Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
21 Jakub Duda VIc Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
22. Szymon Kruszewski VIc Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
23. Weronika Lipińska VIb Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
24. Łukasz Samluk VIb Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
25. Sylwia Antonina Ciraolo VIc Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
26. Damian Dzięgielewski Szkoła Podstawowa Nr 5 w Łomży
27. Kamil Rogowski Szkoła Podstawowa Nr 5 w Łomży
28. Aleksandra Polak Szkoła Podstawowa Nr 5 w Łomży

lista finalistów w formacie pdf do pobrania

Etap finałowy konkursu odbędzie się w Szkole Podstawowej Nr 4 w Łomży, dnia 14 kwietnia br. o godzinie 10.00.

Jadwiga Tomaszewska

PATRONAT NAD KONKURSEM HISTORYCZNYM –

„GENERAŁ WŁADYSŁAW ANDERS – WIELKI POLAK XX WIEKU”

SPRAWUJE INSTYTUT PAMIĘCI NARODOWEJ ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU

Kwi 13

13 kwietnia 1943 roku radio berlińskie poinformowało o odkryciu na uroczysku Kozie Góry w pobliżu Katynia zbiorowych grobów polskich oficerów, zamordowanych w 1940 roku przez Sowietów.

Informacja była wstrząsająca – władze RP prowadziły bowiem poszukiwania zaginionych w Związku Sowieckim oficerów już od 1941 roku. Rozpoczęto wówczas, na mocy paktu Sikorski-Majski, tworzenie Armii Polskiej w ZSRS. Z całego terytorium Związku Sowieckiego napływali chętni do tworzonej przez gen. Władysława Andersa armii. Szybko okazało się, że wśród nich brakuje kadry oficerskiej, która we wrześniu 1939 r. trafiła do sowieckiej niewoli. Prośby o wyjaśnienie losu oficerów, kierowane do władz sowieckich, były bezskuteczne. Wciąż jednak liczono, że zaginieni żyją…

Komunikat niemiecki nie został przyjęty bezkrytycznie. Polacy obawiali się, że to kolejna niemiecka akcja propagandowa. Dlatego rząd gen. Władysława Sikorskiego zwrócił się o zbadanie sprawy przez niezawisły Międzynarodowy Czerwony Krzyż. Sowieci odpowiedzieli zerwaniem stosunków z polskim rządem w Londynie. Alianci, Amerykanie i Brytyjczycy zachowali w sprawie katyńskiej daleko idącą powściągliwość, zbyt zależało im na współpracy ze Stalinem.

Prawda o zbrodni katyńskiej w rządzonej przez komunistów Polsce była ukrywana i w życiu oficjalnym fałszowana. Wszelkie przejawy walki z kłamstwem, czczenie ofiar – były tępione. Sowieci przyznali się oficjalnie do zamordowania polskich oficerów dopiero w 1990 roku. Ujawniono też wówczas kolejne miejsca kaźni – Charków i Kalinin (Twer). Do dziś nie są wyjaśnione wszystkie okoliczności tej zbrodni i to, co działo się wokół niej przez kolejne lata. Polska wciąż czeka na całość dokumentów z nią związanych.

źródło: IPN

Kwi 8

Wesley Adamczyk ur. w 1933 roku w Warszawie. W 1940 roku był deportowany na tereny Związku Radzieckiego, skąd zbiegł z matką w 1942 roku. Matka zmarła krótko po dotarciu do Persji. Ojciec został zamordowany w Katyniu. W 1952 roku znalazł się w Stanach Zjednoczonych i tak zakończyła się jego dziesięcioletnia tułaczka przez dwanaście krajów, na czterech kontynentach. Obecnie jest emerytowanym chemikiem i doradcą podatkowym; mieszka w Illinois. Jest także doświadczonym brydżystą turniejowym.

Przez całe swoje dorosłe życie zajmuje się problematyką deportacji Polaków na Syberię oraz masakry katyńskiej. Jest współautorem publikacji Children of the Katyn Massacre: Accounts of Life after the 1940 Soviet Murder of Polish POWs oraz Polskie dzieci na tułaczych szlakach 1939-1950.

„Adamczyk opowiada o swoim wojennym dzieciństwie z bezprzykładną precyzją i ogromną, emocjonalną wrażliwością, przedstawiając straszliwe doświadczenia jednej rodziny tak wyraziście i głęboko jak wytrawny powieściopisarz /…/ Poznałem wiele relacji z syberyjskiej odysei i innych zapomnianych epizodów wojennych, ale żadna z nich nie dostarczyła mi takiej wiedzy, żadna mnie tak nie poruszyła i żadna nie została napisana tak pięknie jak Kiedy Bóg odwrócił wzrok.
Z przedmowy Normana Daviesa


25 maja br. w Szkole Podstawowej Nr 4 w Łomży Pan Wiesław Adamczyk, weźmie udział w uroczystości posadzenia „dębu katyńskiego” oraz wręczy nagrody w postaci książki „Kiedy Bóg odwrócił wzrok” ze swoją dedykacją laureatom międzyszkolnego konkursu historycznego „Generał Władysław Anders – Wielki Polak XX wieku”.
Kwi 6

Marian Hemar, urodzony jako Jan Marian Hescheles, pseud. Jan Mariański, Marian Wallenrod i inne (ur. 6 kwietnia 1901 we Lwowie, zm. 11 lutego 1972 w Dorking) – polski poeta, satyryk, komediopisarz, dramaturg, tłumacz poezji, autor tekstów piosenek.

Autor m.in. dzieła „Generał Anders – życie i chwała”

Pieść Samodzielnej Karpackiej Brygady Strzelców, której żołnierzem był Hemar.
Słowa i muzyka – Marian Hemar.

Mar 20

Włada (Władysława) Majewska (ur.19 marca 1911 roku we Lwowie) – polska dziennikarka radiowa, aktorka i pieśniarka, działaczka emigracyjna.

Włada Majewska w dniu wczorajszym, tj. 19 marca 2011 roku obchodziła swoje SETNE urodziny!!!

ppor. P.S.K. Włada Majewska przed wojną zasłynęła jako gwiazda „Wesołej Lwowskiej Fali” – audycji Polskiego Radia we Lwowie. W czasie II wojny światowej wraz z zespołem „Lwowska Fala” występowała przed polskimi żołnierzami, którzy walczyli na frontach w Rumunii, Francji i Wielkiej Brytanii. Dała wówczas prawie tysiąc występów. Po zakończeniu wojny została dziennikarką i kierowniczką londyńskiego biura Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. Opiekowała się dorobkiem twórczym poety i autora tekstów piosenek Mariana Hemara. Obecnie Majewska mieszka w Domu Polskim „Antokol” w Chislehurst niedaleko Londynu.

Włada Majewska z Mirą Grelichowską na próbie teatralnej – Rehearsal, Anglia 1942 rok.

źródło: 317psk.flog.pl – Kobieta żołnierz w 2 Korpusie gen. Wł. Andersa – 317-ta Kmpania Transportowa P.S.K. –

Mar 13

„Poszukuję jakichkolwiek danych o moim ojcu Edwardzie Ludwiku NYC ur. 03.02.1923 w Katowicach. Z tego co wiem walczył w Armii Andersa w 12 Batalionie Łączności. W załączeniu przesyłam zaświadczenie dot. mojego ojca, stwierdzające, że ma prawo do noszenia „The War Medal 1939/45″.  Mój ojciec zmarł 05.11.1971r,byłem wtedy dzieckiem i nie mogłem niczego się dowiedzieć. Bardzo proszę o informacje na Jego temat.”

Adam Nyc

Mar 3

Lut 28

List do Generała Tworkowskiego – 6. Brygada Powietrzno-Desantowa:

Szanowny Panie Generale,

Niezmiernie wielką sprawił mi Pan niespodziankę i zarazem radość Pana listem, życzeniami, zaproszeniem, i pięknym albumem wspaniałej Polskiej jednostki bojowej, 6. Brygady Powietrznodesantowej im. Generała Sosabowskiego. Z wielką przyjemnością i jak najbardziej poczuciem uhonorowania, przyjmuję Pana Generała zaproszenie do odwiedzin 6. Brygady Powietrznodesantowej, a zwłaszcza na uroczystość Święta Brygady we wrześniu. Z pewnością tam się zamelduję do Pana Generała jeśli mi zdrowie na to pozwoli. W 79. roku życia nie zawsze wszystkie system zdają swój egzamin.
Ponieważ jestem niepoprawnym optymistą, zamawiam się na tę uroczystość.

Z Generałem Sosabowskim miałem przyjemność spotkać się dwa razy w Londynie, w Ognisku Polskim na Exhibition Road. Nie rozmawiałem z nim osobiście, lecz miałem przyjemność być w jego towarzystwie i wysłuchiwać jego opowiadań ze wspomnień kampanii „Market Garden”, w której, moja późniejsza, 101. Dywizja Spadochronowa, brała też udział.

Miałem również przyjemność i zaszczyt zapoznać osobiście dwóch Pana Generała poprzedników, Dowódców 6. Brygady Powietrznodesantowej,
śp. Generała Kwiatkowskiego oraz Generała Bieńka, który niedawno był u nas z wizytą w USCENTCOM w MacDill Air Force Base, Tampa, Florida.

Polecam się Pana Generała łaskawej pamięci, i kontaktu na przyszłość.

Z serdecznym żołnierskim i spadochroniarskim uściskiem ode mnie i od mojej Pani serca, wspanialej Poznanianki,

Krzysztof Flizak

P.S. W Załączniku ze  śp. Generałem Kwiatkowskim
i z Generałem Bieńkiem. Potrzebuję jeszcze mieć zdjęcie

z bardzo miłym i serdecznym, Panem Generałem Tworkowskim,
Dowódcą wspanialej, bojowej Brygady Powietrznodesantowej.

Czołem, Panie Generale!

Lut 20

Znakomicie udokumentowana księga Mieczysława Nurka opisuje porzucenie Polski przez rządy Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych, długi i skomplikowany proces demobilizacji Polskich Sił Zbrojnych, wreszcie żołnierski (i nie tylko żołnierski) dramat wyboru: opór, emigracja czy repatriacja do kraju rządzonego przez komunistów.

Zacząć wypada od przypomnienia twierdzenia oczywistego i dość często – słusznie – powtarzanego, że Polska była pierwszym państwem, które powiedziało: „Nie!”, żądaniom ustępstw terytorialnych ze strony nazistowskiej Rzeszy Niemieckiej, że Polska była pierwszym państwem, które zbrojnie przeciwstawiło się agresji, że wojna zaczęła się w Polsce i o Polskę.

Przypomnieć również wypada, iż najwierniejszym aliantem w zwycięskiej koalicji pozostała Polska do ostatniego dnia II wojny światowej. Mówiąc o fenomenie udziału żołnierzy polskich w walkach na wszystkich frontach tamtej wojny, mówimy rzecz jasna także o fenomenie Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej.

W piątą rocznicę wybuchu wojny, 1 IX 1944 r. – w trzydziestym drugim dniu Powstania Warszawskiego, najkrwawszej bitwy w całej historii Polski – prezydent RP na uchodźstwie Władysław Raczkiewicz w przemówieniu radiowym z Londynu mówił: „Pięć lat minęło od chwili, gdy Polska […] stanęła w ogniu walki, podjąwszy bój nierówny z wrogiem i stając się ponownie symbolem tych podstaw, na których oparła Polska swój udział w wojnie – umiłowania wolności, niezłomnej wierności zasadom i gotowości ofiary. […] Nasze głębokie umiłowanie wolności i niepodległości sprawiło, że nie tylko stawaliśmy zawsze do ich obrony, lecz że umieliśmy uszanować również to prawo dla innych. Dlatego też próżne były próby Niemców skłonienia nas do wejścia w orbitę ich planów zaborczych i do wspólnej wyprawy na Związek Sowiecki. […] Chcemy pokoju opartego na sile prawa, a nie na prawie siły, nie tylko dla siebie, lecz i dla całego świata”.

Czytaj dalszą część wpisu »

Sty 4

W wieku 91 lat zmarł na Florydzie gen. Zdzisław Julian Starostecki, konstruktor głowicy pocisku antyrakietowego Patriot.

W historii drugiej wojny światowej zapisał się jako inicjator słynnej szarży czołgowej na niemieckie bunkry podczas bitwy o Monte Cassino. O śmierci gen. Starosteckiego 31 grudnia 2010 roku poinformował PAP mieszkający w Sarasocie na Florydzie jego syn Andrzej Starostecki.

– Byłem przy śmierci mojego ojca, który zmarł w spokoju w objęciach swojej żony, 64-letniej Ireny. Był prawdziwym polskim patriotą, lojalnym do samego końca. Umarł kilka minut przed nadejściem nowego roku – powiedział PAP Starostecki.

Mieszkający od 1952 r. w Stanach Zjednoczonych weteran II wojny światowej, więzień łagrów, żołnierz 2. Korpusu, mianowany został na stopień generała brygady 11 listopada 2009 roku przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Zdzisław Julian Starostecki jako absolwent inżynierii na Stevens Institute of Technology w Hoboken w stanie New Jersey w 1960 r. dostał się do Centrum Badań Obronnych Armii USA (Defense Department Research and Development Center) w Dover w New Jersey. Pracował m.in. przy konstrukcji pocisków do dział zdolnych przenosić głowice jądrowe oraz przy budowie rakiet przeciwpancernych.

Czytaj dalszą część wpisu »

Paź 13

Dostałem list od Pana Krzysztofa Flizaka, jest w Polsce, choć już „na walizkach”, za tydzień wraca za Atlantyk… Pozdrawia nas gorąco, przy okazji przysłał wiersz, który w podziękowaniu za życzliwe przekazanie cennych informacji o swoim życiu stworzyła na Jego cześć Pani Barbara Teresa Dominiczak

Najmłodszy żołnierz Generała Andersa

Co robisz, mały chłopcze pośród tych żołnierzy?
Za Tobą balast lęku i mrozu Syberii.
W szeregach generała, który w Polskę wierzył,
Szukałeś zapomnienia o losu mizerii.

Z otwartym umysłem wrosłeś w serce armii,
Której krew i ofiara wolność przynieść miały,
Lecz sprzedali Polskę ludzie podli, marni…
Kolejne pokolenia w niewoli wzrastały.

To nie Ty wybrałeś trud i ból tułaczy.
Wróg wyrzucił Cię z gniazda – dziecinnego raju.
Lecz dowiodłeś swą siłę duchową. Bez płaczu,
Ze ściśniętym sercem żyłeś w obcym kraju.

Ten kraj był przyjazny. Ta ojczyzna druga
Doceniła w Tobie Pięknego Człowieka,
Więc ucichła tęsknoty niepojęta struga
Za ojczystym domem, w którym nikt nie czekał.

Twoim domem duchowym, ocaleniem – wojsko.
Tam doznałeś osłody przyjaźni, miłości.
Tam uczyłeś się życia z ciepłem zwanym Polską.
Do dziś tę miłość głosisz czynami wdzięczności.

Serce masz tylko jedno, ale dwie ojczyzny.
W tej drugiej odnalazłeś spokój,
bezpieczeństwo.
Dla pierwszej, chociaż ciągle bolą stare blizny,
Niesiesz swoją dumę, mądrość,
CZŁOWIECZEŃSTWO.

Panu Krzysztofowi Flizakowi – w podziękowaniu
za życzliwe przekazanie cennych informacji o
swoim życiu, z przyjaźnią i życzliwością –
Barbara Teresa Dominiczak

« Starsze wpisy Nowsze wpisy »