Sie 4

Akt mianowania Bolesława Ejsmonta na stopień majora.

Kwi 21

Na przedmieściu San Lazzaro w Bolonii znajduje się największy z czterech polskich cmentarzy we Włoszech z okresu drugiej wojny światowej. Na zwieńczającym kolumnadę fryzie wykuto napis: Żołnierzom 2. Polskiego Korpusu poległym na Ziemi włoskiej za wolność Polski. Na kamiennym tarasie znajduje się ołtarz, pod nim kaplica. We wnęce frontowej ściany umieszczono białe orły i mapę Włoch z zaznaczonymi polskimi cmentarzami wojennymi: Loreto, Monte Cassino,  Casamassima i Bolonia. Na cmentarzu w Bolonii na zmartwychwstanie oczekuje 1427 polskich żołnierzy-tułaczy, którzy do wolnej Polski nie doszli. Byli żołnierzami 2. Korpusu gen. Władysława Andersa, dokąd trafili jako 2. Brygada Pancerna sformowana w latach 1942-1943 w ramach Armii Polskiej na Wschodzie. Przybywali z obozów jenieckich, z więzień, łagrów, zsyłki, z dalekiej północy, z Kołymy i Władywostoku – bosi, obdarci, wynędzniali, głodni.

Wiosną 1945 roku zbliżał się nareszcie koniec wojny. Wojska alianckie po ciężkich bitwach stoczonych w roku 1944 opanowały Rzym i rozwinęły ofensywę w kierunku północnym. Jesienią i zimą wkroczyły do doliny Padu i obszarów na południe od Bolonii. Nastąpiła przerwa zimowa, spowodowana warunkami klimatycznymi. W tym czasie 2. Korpus Polski został zreorganizowany i wzmocniony. W jego skład wchodziły: 3. Dywizja Strzelców Karpackich, 5. Kresowa Dywizja Piechoty, 2. Brygada Czołgów, grupa artylerii, pułk rozpoznawczy, bataliony – saperów, łączności, wartowniczy, żandarmerii oraz jednostki pomocnicze.

Czytaj dalszą część wpisu »

Lut 19

REGULAMIN MIĘDZYSZKOLNEGO KONKURSU GENERAŁ WŁADYSŁAW ANDERS – -WIELKI POLAK XX WIEKU

Edycja Trzecia

 

1. Organizatorem konkursu jest Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży.

2. Celem konkursu jest kultywowanie pamięci, popularyzowanie życia i czynów generała Władysława Andersa – żołnierza, polityka, patrioty – oraz w oparciu o jego wzorzec osobowościowy kształtowanie postaw patriotycznych wśród młodego pokolenia.

3. Zakres chronologiczny i tematyczny III edycji Konkursu obejmuje lata życia generała Władysława Andersa (1892 – 1970) oraz najważniejsze fakty z dziejów II wojny światowej.

4. Konkurs składa się z dwóch oddzielnych części:

  • Wiedza o życiu i czynach Władysława Andersa – test konkursowy dla uczniów klas IV-VI
  • Generał Władysław Anders w sztuce – technika plastyczna dowolna (rysunek, akwarela, obraz, plakat, grafika…; na papierze lub płótnie) – dla uczniów klas 0-III.

5. Uczestnikami konkursu mogą być uczniowie klas 0-III i IV-VI szkół podstawowych.

Czytaj dalszą część wpisu »

Maj 19

Zmianą wart i złożeniem wieńców na Grobie Nieznanego Żołnierza, apelem poległych pod pomnikiem bitwy o Monte Cassino oraz uroczystością w Muzeum Wojska Polskiego stolica uczciła w piątek 68. rocznicę bitwy..

W uroczystościach uczestniczyli przedstawiciele władz państwowych z ministrem obrony narodowej Tomaszem Siemoniakiem, ambasad krajów, skąd pochodzili żołnierze walczący w bitwie o Monte Cassino: Algierii, Australii, Austrii, Francji, Kanady, Maroka, Niemiec, Nowej Zelandii, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Włoch oraz weterani walk we Włoszech.

Wieńce na płycie Grobu Nieznanego Żołnierza złożyły delegacje MON i wojska, na czele z wiceministrem Marcinem Idzikiem oraz z pełniącym obowiązki kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych Janem Ciechanowskim, a także przedstawiciele ambasad.

Czytaj dalszą część wpisu »

Maj 18

Rozmowa Jana Bielatowicza z gen. Władysławem Andersem – na temat bitwy pod Monte Cassino

     Rozmowa z gen. Władysławem Andersem

Kwi 13

Katyń – ujawnienie prawdy o zbrodni katyńskiej

Kwi 13

Fotki z planów zdjęciowych do filmu „Historia Roja”

Kwi 10

Mar 28

Dnia 28 marca 2012r. w Szkole Podstawowej nr 4 im. Generała Władysława Andersa odbył się finał Międzyszkolnego Konkursu Historycznego „Władysław Anders – Wielki Polak XX wieku”. Patronatem wydarzenie to objął Podlaski Kurator Oświaty oraz Białostocki Oddział Instytutu Pamięci Narodowej. Do konkursu wiedzy przystąpiło 28 uczniów ze szkół podstawowych z Podgórza, Bełdy, Rydzewa, z SP4 Grajewo oraz łomżyńskich: SP2, SP4, SP5, SP7 i SP10.

Od godziny 9 finaliści pisali test wiedzy o gen. Andersie i latach II wojny światowej.
Następnie, gdy komisja konkursowa oceniała prace, Pan Andrzej Muczyński z białostockiego IPN wygłosił wykład na temat sowieckiej agresji w 1939 roku. Prelekcja odbyła się w sali, gdzie znajduje się wystawa tematyczna IPN pt. „Sowiecka agresja 17 września na ziemiach Polski północno-wschodniej”.

Ok. 11.30 rozpoczęła się uroczystość wręczenia nagród.

Laureatami w konkursie wiedzy zostali:
I miejsce – Mieczkowski Michał SP4 Łomża
II miejsce – Borowy Piotr SP2 Łomża
III miejsce – Rytel Jan SP7 Łomża

Dla Michała to drugie i ostatnie zwycięstwo w tym konkursie dla uczniów szkół podstawowych 🙂 Od września staje się uczniem gimnazjum…

W Konkursie plastycznym także po raz drugi z rzędu, choć być może nie ostatni, zwycięstwo odniósł Maciuś Mieczkowski z Niepublicznego Przedszkola Katolickiego w Łomży (prywatnie brat Michała). Kolejność wśród małych artystów przedstawia się następująco:
I miejsce – Maciej Mieczkowski – Niepubliczne Przedszkole Katolickie, lat 7, opiekun s. Elżbieta Młynarczyk
II miejsce – Maksymilian Eryk Migew – kl. II b, Szkoła Podstawowa im. gen. Władysława Andersa, op. Małgorzata Juchimowicz
III miejsce – Wiktoria Pardo – Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła w Kupiskach, op. Dorota Wierzbowska

Wyróżnienia w konkursie plastycznym:
Adrian Kozłowski – kl. II b, Szkoła Podstawowa nr 7 im. Adama Mickiewicza w Łomży, op. Irena Dardzińska
Izabela Gąsiewska – SP Podgórze, op. Dorota Szymanowska
Bartosz Tomasiak – Szkoła Podstawowa nr 4 im. gen. Władysława Andersa, op. Bożena Wykowska
Weronika Żelazna – SP Kupiski

Uczniom gratulowali i upominki wręczali Pani Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 4 dr Iwona Borawska, płk. Ludwik Zalewski oraz Andrzej Muczyński z IPN Białystok.

Nagrody w II edycji konkursu ufundowali: dyrektor Szkoły Podstawowej nr 4 dr Iwona Borawska, IPN Oddział w Białymstoku, główny organizator – nauczyciel historii w SP4 Łomża Jadwiga Tomaszewska.
Smaczne ciasta upiekły mamy kilku startujących w konkursie uczniów.

Jestem dumny z synów… 🙂

Mar 8

 

REGULAMIN MIĘDZYSZKOLNEGO KONKURSU

GENERAŁ WŁADYSŁAW ANDERS –

– WIELKI POLAK XX WIEKU

Edycja Druga

Patronat

Podlaskiego Kuratora Oświaty oraz

Białostockiego Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej

1. Organizatorem konkursu jest Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży.

2. Celem konkursu jest kultywowanie pamięci, popularyzowanie życia i czynów generała Władysława Andersa – żołnierza, polityka, patrioty – oraz w oparciu o jego wzorzec osobowościowy kształtowanie postaw patriotycznych wśród młodego pokolenia.

3. Zakres chronologiczny i tematyczny II edycji Konkursu obejmuje lata życia generała Władysława Andersa (1892 – 1970) oraz najważniejsze fakty z dziejów II wojny światowej.

4. Konkurs składa się z dwóch oddzielnych części:

  • Wiedza o życiu i czynach Władysława Andersa – test konkursowy dla uczniów klas IV-VI
  • Generał Władysław Anders w sztuce – technika plastyczna dowolna (rysunek, akwarela, obraz, plakat, grafika…; na papierze lub płótnie) – dla uczniów klas 0-III.Read More

5. Uczestnikami konkursu mogą być uczniowie klas 0-III i IV-VI szkół podstawowych.

6. Konkurs wiedzy przeprowadzony jest w dwóch etapach:

I – szkolnym

II – międzyszkolnym

Na każdym etapie uczniowie piszą test konkursowy.

7. Etap szkolny konkursu organizuje i przeprowadza szkolna komisja konkursowa powołana przez dyrektora szkoły.

8. Test konkursowy wraz z kluczem odpowiedzi przekazuje się jako załącznik do Regulaminu.

10. Szkolna komisja po sprawdzeniu wyników testu konkursowego deleguje 3 osobowy zespół uczniów do udziału w etapie międzyszkolnym.

Szkolna komisja nie weryfikuje prac plastycznych – wszystkie prace przesyła/dostarcza do organizatora konkursu.

11. Etap szkolny konkursu wiedzy należy przeprowadzić dnia 9.03.2012r.

Prace plastyczne należy nadsyłać/ dostarczać do 15.03.2012r.    

12. Etap międzyszkolny odbędzie się dn. 28.03.2012r. o godz. 10.00 w Szkole Podstawowej nr 4 w Łomży.

13. Ogłoszenie wyników konkursu wiedzy i konkursu plastycznego oraz uroczyste wręczenie nagród nastąpi 28.03.2012r.

14. Zgłoszenia proszę składać w sekretariacie Szkoły Podstawowej Nr 4 w Łomży lub pocztą elektroniczną pod adres: jadwiga-tomaszewska@wp.pl najpóźniej do 15.03. 2012r.

 

15. Zgłoszenie do konkursu wiedzy powinno zawierać :

  • pełną nazwę szkoły podstawowej
  • imiona i nazwiska trzech uczniów klas IV-VI reprezentujących szkołę
  • imię i nazwisko opiekuna, z którym uczniowie przybędą na konkurs.

16. Każda praca plastyczna powinna być opatrzona kartą informacyjną, zawierającą:

  • imię i nazwisko autora pracy
  • imię i nazwisko nauczyciela/ opiekuna pod kierunkiem którego praca została wykonana

Bliższe informacje na stronie internetowej szkoły w dziale koła historycznego:

www.sp4lomza.pl

lub na stronie wspierającej www.patronanders.pl

Bibliografia na Międzyszkolny Konkurs Historyczny

Generał Władysław Anders – Wielki Polak XX wieku

  • Łukasz Wierzbicki, Dziadek i niedźwiadek, Wydawnictwo Pointa.
  • Władysław Anders , Bez ostatniego rozdziału, Wydawnictwo Bellona, Warszawa.
  • Maryna Miklaszewska, Wojtek z Armii Andersa. Oparta na faktach opowieść o niedźwiedziu maskotce żołnierzy II Korpusu Polskiego, który przebył z polskimi żołnierzami cały szlak bojowy od Persji poprzez Italię aż do czasu powojennej demobilizacji w Wielkiej Brytanii. Wydawnictwo Fronda, Warszawa 2007r.
  • Anna Anders –Nowakowska , Moj Ojciec Generał Anders. Wydawnictwo Rytm, Warszawa 2007r.
  • Krzysztof Szmagier, General Anders i żołnierze. Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1993r.
  • Juliusz Englert, Krzysztof Barbarski, General Anders, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, 1989r.
  • Melchior Wańkowicz, Monte Cassino, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1990r.
  • Marian Hemar, Generał Anders. Życie i chwała, Wydawnictwo LTW, 2008r.

 

 

 Nad Konkursem Patronat objął Podlaski Kurator Oświaty oraz Białostocki Oddział Instytutu Pamięci Narodowej

Lut 10

 

10 lutego 1940 roku państwo sowieckie rozpoczęło realizację planu masowych deportacji polskich obywateli w głąb ZSRS. Pierwsza fala objęła 140 tysięcy ludzi, przede wszystkim osadników wojskowych, cywilnych oraz pracowników służby leśnej wraz z rodzinami.

Wcześniej, już na przełomie października i listopada 1939 r., przeprowadzono deportację ponad 55 tys. obywateli polskich – w ramach „oczyszczania strefy nadgranicznej”. Niezależnie od tego na całym obszarze okupowanym na co dzień dokonywano zabójstw, przeprowadzano aresztowania i wywózki na Wschód poszczególnych osób, rodzin, które w sumie objęły tysiące ludzi.

Operacja z 10 lutego była wielkim logistycznym przedsięwzięciem totalitarnego państwa. Przygotowania do niej trwały co najmniej od 5 grudnia 1939 roku, kiedy Rada Komisarzy Ludowych ZSRS podjęła decyzję o wywiezieniu z zagarniętych terenów wszystkich ludzi uznawanych za „niebezpiecznych” dla systemu sowieckiego. Tereny okupowanej Polski podzielono na 37 rejonów operacyjnych, w których NKWD przygotowywało listy wywożonych, środki transportu, infrastrukturę potrzebną do realizacji zbrodniczej masowej akcji.

W latach 1940-1941 państwo sowieckie dokonało w sumie czterech wielkich operacji deportacyjnych obywateli RP, których wywożono głównie na Syberię i do Kazachstanu. Miały one miejsce kolejno w lutym, kwietniu i czerwcu 1940 r. oraz w maju i czerwcu 1941 roku. Dwie ostatnie objęły też żołnierzy internowanych wcześniej na Litwie i Łotwie. Dostępne dotychczas źródła sowieckie potwierdzają personalia 327 tys. deportowanych obywateli RP różnych narodowości; według wcześniejszych szacunków polskich liczba ta była znacząco wyższa.

Deportacje i towarzyszące im operacje były zbrodniami przeciw ludzkości. Od czasu Trybunału Norymberskiego definiowano je jako „morderstwa, wytępianie, obracanie ludzi w niewolników, deportacja i inne czyny nieludzkie, których dopuszczano się przeciw jakiejkolwiek ludności cywilnej, przed wojną lub podczas niej, albo prześladowania ze względów politycznych, rasowych lub religijnych”. W myśl międzynarodowych konwencji zbrodnie takie nie ulegają przedawnieniu.

Wobec Rosji będącej prawnym spadkobiercą ZSRS, coraz częściej chełpiącym się totalitarną przeszłością, Polska nigdy należycie nie upomniała się o odszkodowania za okupację i zbrodnie. W latach 90. postkomunistyczna III RP, unikając na arenie międzynarodowej zadrażnień, realnie wycofała się z aktywnej polityki na wielu polach. Były też obawy, aby sprzeciwy rosyjskie nie utrudniły nam drogi do NATO i UE. Dzisiaj jest inaczej. Najwyższy czas wyciągnąć z tego wnioski. Dlaczego udajemy, że temat odszkodowań za sowieckie zbrodnie nie istnieje? Czy tragiczny los setek tysięcy obywateli Rzeczypospolitej nasze państwo uznaje za „drobiazg” niewart uwagi?

Maciej Korkuć, Nasz Dziennik, 2012-02-10

Lis 20

„Mój mąż chciał umrzeć za ojczyznę” – tymi słowami pani Benigna Dobrowolska rozpoczyna opowieść o swoim nieżyjącym już mężu: Kazimierzu Dobrowolskim, który jako młody chłopak zrobił wszystko, by dostać się do armii Andersa. Dziś, uwieczniony pędzlem malarza, lekko uśmiecha się z portretu wiszącego w warszawskim mieszkaniu państwa Dobrowolskich na Bielanach – jakby swoje życie, które zbiegło się z najtragiczniejszymi losami Polski i świata, wspominał z przekonaniem, że wypełnił swoje zadanie.

Pani Benigna mieszka na parterze, przed oknem ma mały ogródek, w którym co roku znajdują się świeże kwiaty, a w mieszkaniu mnóstwo książek, gazet, ramek ze zdjęciami wnuków i przeróżnych bibelotów, których wartość zna dziś chyba tylko ona – mały biały pluszowy kotek, stare kartki, obrazki, dzwoneczek, który wita swoim dźwiękiem wchodzących do kuchni. Zapytana, czemu ma on służyć, odpowiada: „Memento mori – pamiętaj o śmierci”. Czytaj dalszą część wpisu »

Lis 5

Pełen wdzięczności przedstawiam list od wnuka żołnierza Andersa…

Niniejszym uprzejmie przesyłam w załączeniu, do ewentualnego wykorzystania i zamieszczenia na patronanders.pl, plik zdjęć z obchodów 70-tej rocznicy utworzenia Polskich Sil Zbrojnych w ZSRR przez gen. Andersa.
Uroczystości miały miejsce w Samarze, Kujbyszewie, Trockoje Wtoroje oraz w Buzułuku.
Z uwagi na awaryjne lądowanie na Lotnisku im. Chopina Boeinga 767 i zajęcie skrzyżowania pasów startowych, wylot rządowego Embraera nastąpił dopiero o godz. 23 w dniu 2.11.br. zamiast o 4 rano. Opóźnienie spowodowało, iż nie uczestniczyliśmy w pierwszym dniu obchodów. W pierwszym dniu obchodów wzięli udział weterani 2KP z Londynu, którzy udali się do Samary w dniu 1.11.br. samolotem CASA.

W uroczystościach wzięli udział m.in. córka gen. Andersa Anna M. Anders-Costa, doradca Prezydenta PR p. Waldemar Strzałkowski, który odczytał przesłanie Prezydenta RP na uroczystościach w budynku Sztabu Armii Andersa w Buzułuku, Bp Polowy WP Józef Guzdek, sekretarz B-pa Polowego ks. płk Zbigniew Kępa, Sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Andrzej K. Kunert, p.o. Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów Jan S. Ciechanowski, przedstawiciele Sztabu Generalnego WP, przedstawiciele Ambasady RP w Moskwie, przedstawiciele MON, historycy i muzealnicy wojskowi, v-ce gubernator Orenburskoj Oblastii, weterani z Londynu i Polski oraz Polonia rosyjska.

W obchodach wzięły również udział panie dyrektor ze SP w Nowem i Mińsku Maz., Pani Burmistrz Krośniewic oraz przedstawicielka „Dzieci Andersa” – p. Maria Gordziejko.

Z pozdrowieniami
– Rafał Majkut
wnuk kpt. Bolesława Ejsmonta (3DSK) i członek Stowarzyszenia „Karpatczycy” w W-wie

Wrz 17

Gdy autor wspomnień był małym chłopcem wiosną 1940 roku wraz z całą rodziną deportowano go z polskich Kresów na pograniczne Syberii i Kazachstanu w sowieckiej Rosji.
Wiesław Adamczyk w swoich wspomnieniach udziela głosu setkom tysięcy ofiar sowieckiego barbarzyństwa – pisze w przedmowie do książki Adamczyka Norman Davies.
Ojciec autora, oficer Wojska Polskiego, został wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną i zginął w Katyniu. Deportacja rodziny Adamczyków w 1940 roku stanowiła początek dziesięcioletniej odysei, podczas której rodzina Adamczyków, trapiona głodem i chorobami, doświadczyła życia w skrajnej nędzy i ciągłym zagrożeniu.

Wiosną 1942 roku matka chłopca dowiedziała się, że formująca się w ZSRR armia gen. Andersa przenosi się na Bliski Wschód.
Dla deportowanych rodzin oznaczało to możliwość wydostania się ze Związku Sowieckiego. Matka Adamczyka, gdy NKWD zwlekało z pozwoleniem na ich wyjazd, z dwójką dzieci podjęła samodzielną podróż przez cztery tysiące kilometrów do Krasnowodzka nad Morzem Kaspijskim, gdzie udało im się dostać na statek do Pahlevi w Iranie. Morderczą podróż pani Adamczyk przypłaciła życiem – zmarła w Iranie z wycieńczenia. Wiesław Adamczyk i jego siostra zdołali przetrwać.
„Kiedy Bóg odwrócił wzrok” to bezkompromisowa, przejmująca opowieść o utracie dziecięcej niewinności i o zmaganiach z rozpaczą, przez którą przechodził mały chłopiec.
Jest to krzyk dziecka wołającego:”Nigdy więcej Utopii u władzy”.
Wiesław Adamczyk powitał wolność jako jedna z 20 tys. polskich sierot, które przeżyły syberyjskie zesłanie.
Z Iranu trafił do Wielkiej Brytanii, a stamtąd do USA, gdzie osiadł na stałe. Jest emerytowanym chemikiem oraz doradcą podatkowym. A także sportowym brydżystą.

Wrz 17
O godz. 3.00 nad ranem zastępca ministra spraw zagranicznych ZSRS Władimir Potiemkin przedstawia ambasadorowi polskiemu Wacławowi Grzybowskiemu notę informującą o upadku państwa polskiego, nieistnieniu najwyższych organów władzy i wynikającej stąd konieczności ochrony życia i mienia ludności Zachodniej Ukrainy i Białorusi. Polski ambasador nie przyjmuje noty.

Wojska sowieckie wkraczają do Polski. Oddziały sowieckie napotykają na opór jednostek Korpusu Ochrony Pogranicza i Wojska Polskiego w wielu punktach wzdłuż granicy oraz w głębi polskiego terytorium, m.in. pod Kowlem, Sarnami, Baranowiczami, Dubnem, Oranami i Tarnopolem. W organizacji polskiej obrony szczególną rolę odgrywa zastępca dowódcy KOP gen. Wilhelm Orlik-Rückemann.

więcej www.17wrzesnia39.pl

« Starsze wpisy