Maj 12

W cieniu rocznicy śmierci marszałka Piłsudskiego ukrywa się rocznica śmierci gen. Władysława Andersa. Zmarł 12 maja 1970 roku w Londynie i zgodnie z ostatnią wolą został pochowany na cmentarzu na Monte Cassino wśród swoich żołnierzy.

Urodził się 11 sierpnia 1892 roku w Błoniu (Mazowsze). Jego rodzina wywodziła się z Inflant, rodzice byli protestantami. Szkoły ukończył w Warszawie, a mając 18 lat został powołany do armii carskiej – oficerskiej szkoły kawalerii rezerwy. Po odbyciu służby wojskowej ukończył w Rydze ukończył 6 semestrów politechniki. W roku 1920 za męstwo w wojnie polsko-bolszewickiej odebrał krzyż Virtuti Militari z rąk samego marszałka. W 1928 roku został dowódcą Kresowej Brygady Kawalerii.
W 1932 roku dowodził polskiej drużynie jeździeckiej, która na zawodach o Puchar Narodów w Nicei zajęła cztery czołowe miejsca.
W 1939 roku wraz z Armią Modlin zajął pozycję w rejonie Lidzbarka w celu osłony granicy z Prusami Wschodnimi. Podczas kampanii polskiej w 1939 r. wraz z Nowogródzką Brygadą Kawalerii walczył w rejonie Płocka i Warszawy, a od 12 września jako dowódca Grupy Operacyjnej Kawalerii wraz z pozostałymi oddziałami wycofywał się ku granicy rumuńskiej. Po 17 września jego oddział podjął walkę z wkraczającą armią sowiecką. W czasie tych walk został dwukrotnie ranny. 29 września 1939 roku dostał się do niewoli sowieckiej. Od lutego 1940 roku przebywał w więzieniu na Łubiance. Był nakłaniany do wstąpienia do armii czerwonej. Uwolniony z sowieckiego więzienia po traktacie Sikorski-Majski stanął na czele tworzonej polskiej armii. Po opuszczeniu ZSRR i znalezieniu się w Iranie sformułował II Korpus, który wziął udział w walkach o Monte Cassino.
Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji. Władze komunistyczne odebrały mu polskie obywatelstwo i stopień generalski. Dopiero po 1989 roku przywrócono mu pośmiertnie obywatelstwo polskie.
Angażował się aktywnie w działalność polityczną na emigracji, od roku 1949 pełnił funkcję przewodniczącego Skarbu Narodowego, a w 1954 roku został członkiem Rady Trzech.
Cześć jego pamięci!

Maj 10

Patron to „ten, kto się kimś, czymś opiekuje: obrońca, opiekun, protektor.

W chrześcijaństwie; święty, którego imię nadano komuś w czasie chrztu, lub pod którego opiekę oddaje się kraj, miasto, obiekt, osobę lub grupę” (Słownik Języka Polskiego).

Każda szkoła ma patrona. Pewnie też w każdej, a przynajmniej w wielu szkołach obchodzi się co roku Święto Patrona. Jeden raz w roku! A co poza tym? Jeszcze wpisuje się odniesienia do tej osoby w plan wychowawczy lub dydaktyczny, w Statut Szkoły itp. Wszystko jest zapisane, ale co z codziennym życiem szkoły? No cóż, sami chyba nie wierzymy w to, że osoba Patrona szkoły może być dla uczniów ważna, szczególnie dzisiaj, gdy coraz częściej mówimy o braku autorytetów i wartości. Aby się przekonać, że Patron szkoły jest ważny, i że jego wybór nie może być przypadkowy i nieprzemyślany, trzeba przeżyć takie spotkanie, jakie mnie dane było przeżyć przed kilkoma laty…

Pamiętam czas, kiedy szkoły podstawowe były zamieniane na gimnazja, albo na zespoły szkół, w których powoli „wymierała” podstawówka, a zostawało gimnazjum. Pracowałam wtedy w gimnazjum, które przejęło Patrona po szkole podstawowej. Gimnazjum im. Majora Henryka Dobrzańskiego-Hubala. Przez dwa lata pracy nie bardzo zwracałam uwagę na osobę Patrona, ale zmieniło się to w dniu, w którym odbyła się uroczystość przekazania przez szkołę podstawową (kończącą swą działalność) Sztandaru Szkoły dla gimnazjum, które miało zająć cały budynek. Na uroczystość zaproszono Kompanię Honorową Wojska Polskiego i byłych żołnierzy z oddziału Majora Hubala. Odsłonięcie tablicy pamiątkowej przed szkołą, odprawa warty, złożenie kwiatów, defilada – to wszystko było piękne, ale dopiero wydarzenie na sali gimnastycznej wprawiło mnie w zdumienie. Wielu zaproszonych gości, rodzice uczniów, delegacje z innych szkół.

Zaproszeni goście siedzą, za nimi stoi prawie całe gimnazjum – sześciuset uczniów. W pewnym momencie zostaje wywołany do mikrofonu żołnierz, który walczył w oddziale Majora Hubala. Starszy człowiek, który drżącą ręką trzyma mikrofon i cichym głosem wspomina, „jak to było” z Hubalem. Mówi kilkanaście minut, a na sali panuje cisza, jakby nikogo nie było! Nagle zatrzymał się czas i snuła się tylko opowieść Hubalczyka…

Gdy wracałam po uroczystości do domu, chłopcy z jednej z klas, w której uczyłam, odprowadzili mnie na przystanek. Opowiadali o tej uroczystości jak o czymś, czego nie można zapomnieć, co było takim przeżyciem, o którym nie można milczeć. Gdy już podjeżdżał autobus, jeden z chłopców stwierdził: „Fajna ta nasza szkoła… Ten Hubal to był „gość”! Też bym chciał, tak jak on!”.

Ten chłopiec świetnie wyjaśnił, po co jest Patron szkoły. Tylko trzeba dobrze przemyśleć, kogo wybierzemy na patrona, żeby to „Też bym chciał, tak jak on!” szło w dobrym kierunku.

s. M. Urszula Kłusek SAC


S. M. URSZULA KŁUSEK SAC – pallotynka. Współpracuje z czasopismami „Anioł Stróż”, „Sygnały Troski”, „Biblioteka Kaznodziejska”, „Katecheta”. Jest autorką książek ze zbiorami scenariuszy lekcji dla nauczycieli i katechetów.

Maj 1

„Oto nadszedł oczekiwany dzień, przyszedł szybko, ponieważ tak podobało się Bogu, Jan Paweł II jest błogosławiony” – powiedział w homilii podczas Eucharystii beatyfikacyjnej Ojciec Święty Benedykt XVI.


Na uroczystości do Rzymu przybyły tłumy pielgrzymów z całego świata. Najliczniej z Polski. Wierni bili brawo i krzyczeli „Giovanni Paulo!”. Nad głowami zebranych powiewały flagi i transparenty. Ich miłość do Ojca św. Jana Pawła II wynika z geniuszu Jego osoby. Sposób w jaki niósł nauczanie o Chrystusie powoduje, że pontyfikat Papieża – Polaka nadal trwa.

Litania do bł. Jana Pawła II

Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo – módl się za nami.

Błogosławiony Janie Pawle, módl się za nami.
Zanurzony w Ojcu bogatym w miłosierdzie,
Zjednoczony z Chrystusem, Odkupicielem człowieka,
Napełniony Duchem Świętym, Panem i Ożywicielem
Całkowicie oddany Maryi,
Przyjacielu Świętych i Błogosławionych,
Następco Piotra i Sługo Sług Bożych,
Stróżu Kościoła nauczający prawd wiary,
Ojcze Soboru i Wykonawco jego wskazań,
Umacniający jedność chrześcijan i całej rodziny ludzkiej,

Gorliwy Miłośniku Eucharystii,
Niestrudzony Pielgrzymie tej ziemi,
Misjonarzu wszystkich narodów,
Świadku wiary, nadziei i miłości,
Wytrwały Uczestniku cierpień Chrystusowych,
Apostole pojednania i pokoju,
Promotorze cywilizacji miłości,
Głosicielu Nowej Ewangelizacji,
Mistrzu wzywający do wypłynięcia na głębię,
Nauczycielu ukazujący świętość jako miarę życia,
Papieżu Bożego Miłosierdzia,
Kapłanie gromadzący Kościół na składanie ofiary,
Pasterzu prowadzący owczarnię do nieba,

Bracie i Mistrzu kapłanów,
Ojcze osób konsekrowanych,
Patronie rodzin chrześcijańskich,
Umocnienie małżonków,
Obrońco nienarodzonych,
Opiekunie dzieci, sierot i opuszczonych,
Przyjacielu i Wychowawco młodzieży,
Dobry Samarytaninie dla cierpiących,
Wsparcie dla ludzi starszych i samotnych,
Głosicielu prawdy o godności człowieka,
Mężu modlitwy zanurzony w Bogu,
Miłośniku liturgii sprawujący Ofiarę na ołtarzach świata,
Uosobienie pracowitości,
Zakochany w krzyżu Chrystusa,
Przykładnie realizujący powołanie,
Wytrwały w cierpieniu,
Wzorze życia i umierania dla Pana,

Upominający grzeszników,
Wskazujący drogę błądzącym,
Przebaczający krzywdzicielom,
Szanujący przeciwników i prześladowców,
Rzeczniku i Obrońco prześladowanych,
Wspierający bezrobotnych,
Zatroskany o bezdomnych,
Odwiedzający więźniów,
Umacniający słabych,
Uczący wszystkich solidarności,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata
– przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata
– wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata
– zmiłuj się nad nami.

Módl się za nami, błogosławiony Janie Pawle.
Abyśmy życiem i słowem głosili światu Chrystusa, Odkupiciela człowieka.

Módlmy się:
Miłosierny Boże, przyjmij nasze dziękczynienie za dar apostolskiego życia i posłannictwa błogosławionego Jana Pawła II i za jego wstawiennictwem pomóż nam wzrastać w miłości do Ciebie i odważnie głosić miłość Chrystusa wszystkim ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Kwi 22

Kwi 16

14.04.2011r. w SP4 odbył się Międzyszkolny Konkurs Historyczny „Władysław Anders-Wielki Polak XX wieku””. W konkursie wzięło udział 26 uczniów z siedmiu  szkół: SP 49 w Białymstoku, SP w Grajewie, SP w Podgórzu, SP 5 w Łomży, SP 7 w Łomży, SP 10 w Łomży oraz SP 4 w Łomży.

W komisji konkursowej  zasiedli:

p. Jadwiga Tomaszewska – organizator konkursu, nauczyciel historii

p. Barbara Turowska – pracownik Muzeum Przyrody w Drozdowie

p. Andrzej Muczyński – pracownik IPN Oddział w Białymstoku

p. Krzysztof Domalewski – wicedyrektor Zespołu Szkół Ekonomicznych i Ogólnokształcących Nr 6  w Łomży, nauczyciel historii

p. Robert Sokołowski – kpt. WKU w Łomży

Maksymalna ilość punktów, jaką  mogli zdobyć uczniowie to 27. Laureatem pierwszego miejsca został  Michał Mieczkowski z klasy V b SP4 w Łomży,  który uzyskał najwyższą notę wśród uczestników– 25 pkt.
Zwycięzcom, uczestnikom i nauczycielom przygotowującym uczniów do konkursu serdecznie gratulujemy!

Wręczenie nagród nastąpi 25 maja 2011r. podczas uroczystości posadzenia Dębu Katyńskiego i wizyty dostojnych gości, m.in.: p. kpt. Krzysztofa Flizaka, najmłodszego żołnierza z armii Andersa i p. dr Wiesława Adamczyka, autora książki „Kiedy Bóg Odwrócił wzrok”.

OFICJALNE WYNIKI

Kwi 14

Do organizowanego przez Szkołę Podstawową nr 4 w Łomży Międzyszkolnego Konkursu Historycznego „Władysław Anders-Wielki Polak XX wieku” zakwalifikowali się następujący uczniowie:

Lp. Imię i nazwisko Klasa Szkoła
1. Elwira Mościcka Vc Szkoła Podstawowa Nr 4 w Grajewie
2. Justyna Milewska Vc Szkoła Podstawowa Nr 4 w Grajewie
3. Jakub Strzeczyk VId Szkoła Podstawowa Nr 4 w Grajewie
4. Kamila Maria Koszykowska VI Szkoła Podstawowa w Podgórzu
5. Natalia Ceran V Szkoła Podstawowa w Podgórzu
6. Maciej Baczewski IV Szkoła Podstawowa w Podgórzu
7. Paweł Horba VId Szkoła Podstawowa Nr 49 w Białymstoku
8. Michał Kosicki VIe Szkoła Podstawowa Nr 49 w Białymstoku
9. Miczał Jerzy Wasiluk VIe Szkoła Podstawowa Nr 49 w Białymstoku
10. Emilia Kurpiewska VIb Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
11. Konrad Gromelski VIa Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
12. Jakub Przesław VIc Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
13. Hubert Dolinkiewicz VId Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
14. Joanna Elster VIa Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
15. Aleksandra Zalewska VIc Szkoła Podstawowa Nr 7 w Łomży
16. Michał Mieczkowski Vb Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
17. Adrian Bałazy VIa Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
18. Eryk Mroczko Vb Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
19. Dominik Gąsiewski VIa Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
20. Maciej Zduńczyk IVa Szkoła Podstawowa Nr 4 w Łomży
21 Jakub Duda VIc Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
22. Szymon Kruszewski VIc Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
23. Weronika Lipińska VIb Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
24. Łukasz Samluk VIb Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
25. Sylwia Antonina Ciraolo VIc Szkoła Podstawowa Nr 10 w Łomży
26. Damian Dzięgielewski Szkoła Podstawowa Nr 5 w Łomży
27. Kamil Rogowski Szkoła Podstawowa Nr 5 w Łomży
28. Aleksandra Polak Szkoła Podstawowa Nr 5 w Łomży

lista finalistów w formacie pdf do pobrania

Etap finałowy konkursu odbędzie się w Szkole Podstawowej Nr 4 w Łomży, dnia 14 kwietnia br. o godzinie 10.00.

Jadwiga Tomaszewska

PATRONAT NAD KONKURSEM HISTORYCZNYM –

„GENERAŁ WŁADYSŁAW ANDERS – WIELKI POLAK XX WIEKU”

SPRAWUJE INSTYTUT PAMIĘCI NARODOWEJ ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU

Kwi 13

13 kwietnia 1943 roku radio berlińskie poinformowało o odkryciu na uroczysku Kozie Góry w pobliżu Katynia zbiorowych grobów polskich oficerów, zamordowanych w 1940 roku przez Sowietów.

Informacja była wstrząsająca – władze RP prowadziły bowiem poszukiwania zaginionych w Związku Sowieckim oficerów już od 1941 roku. Rozpoczęto wówczas, na mocy paktu Sikorski-Majski, tworzenie Armii Polskiej w ZSRS. Z całego terytorium Związku Sowieckiego napływali chętni do tworzonej przez gen. Władysława Andersa armii. Szybko okazało się, że wśród nich brakuje kadry oficerskiej, która we wrześniu 1939 r. trafiła do sowieckiej niewoli. Prośby o wyjaśnienie losu oficerów, kierowane do władz sowieckich, były bezskuteczne. Wciąż jednak liczono, że zaginieni żyją…

Komunikat niemiecki nie został przyjęty bezkrytycznie. Polacy obawiali się, że to kolejna niemiecka akcja propagandowa. Dlatego rząd gen. Władysława Sikorskiego zwrócił się o zbadanie sprawy przez niezawisły Międzynarodowy Czerwony Krzyż. Sowieci odpowiedzieli zerwaniem stosunków z polskim rządem w Londynie. Alianci, Amerykanie i Brytyjczycy zachowali w sprawie katyńskiej daleko idącą powściągliwość, zbyt zależało im na współpracy ze Stalinem.

Prawda o zbrodni katyńskiej w rządzonej przez komunistów Polsce była ukrywana i w życiu oficjalnym fałszowana. Wszelkie przejawy walki z kłamstwem, czczenie ofiar – były tępione. Sowieci przyznali się oficjalnie do zamordowania polskich oficerów dopiero w 1990 roku. Ujawniono też wówczas kolejne miejsca kaźni – Charków i Kalinin (Twer). Do dziś nie są wyjaśnione wszystkie okoliczności tej zbrodni i to, co działo się wokół niej przez kolejne lata. Polska wciąż czeka na całość dokumentów z nią związanych.

źródło: IPN

Kwi 10

W 71 rocznicę zbrodni dokonanej na Narodzie Polskim przez sowieckich oprawców z NKWD, Stowarzyszenie Patriotyczne – Zjednoczony Ursynów prezentuje wideoprodukcję do utworu pod tytułem „Katyń” .

Kwi 9

PAMIĘCI 96-ciu OFIAR TRAGEDII SMOLEŃSKIEJ

Kwi 8

Wesley Adamczyk ur. w 1933 roku w Warszawie. W 1940 roku był deportowany na tereny Związku Radzieckiego, skąd zbiegł z matką w 1942 roku. Matka zmarła krótko po dotarciu do Persji. Ojciec został zamordowany w Katyniu. W 1952 roku znalazł się w Stanach Zjednoczonych i tak zakończyła się jego dziesięcioletnia tułaczka przez dwanaście krajów, na czterech kontynentach. Obecnie jest emerytowanym chemikiem i doradcą podatkowym; mieszka w Illinois. Jest także doświadczonym brydżystą turniejowym.

Przez całe swoje dorosłe życie zajmuje się problematyką deportacji Polaków na Syberię oraz masakry katyńskiej. Jest współautorem publikacji Children of the Katyn Massacre: Accounts of Life after the 1940 Soviet Murder of Polish POWs oraz Polskie dzieci na tułaczych szlakach 1939-1950.

„Adamczyk opowiada o swoim wojennym dzieciństwie z bezprzykładną precyzją i ogromną, emocjonalną wrażliwością, przedstawiając straszliwe doświadczenia jednej rodziny tak wyraziście i głęboko jak wytrawny powieściopisarz /…/ Poznałem wiele relacji z syberyjskiej odysei i innych zapomnianych epizodów wojennych, ale żadna z nich nie dostarczyła mi takiej wiedzy, żadna mnie tak nie poruszyła i żadna nie została napisana tak pięknie jak Kiedy Bóg odwrócił wzrok.
Z przedmowy Normana Daviesa


25 maja br. w Szkole Podstawowej Nr 4 w Łomży Pan Wiesław Adamczyk, weźmie udział w uroczystości posadzenia „dębu katyńskiego” oraz wręczy nagrody w postaci książki „Kiedy Bóg odwrócił wzrok” ze swoją dedykacją laureatom międzyszkolnego konkursu historycznego „Generał Władysław Anders – Wielki Polak XX wieku”.
Kwi 6

Marian Hemar, urodzony jako Jan Marian Hescheles, pseud. Jan Mariański, Marian Wallenrod i inne (ur. 6 kwietnia 1901 we Lwowie, zm. 11 lutego 1972 w Dorking) – polski poeta, satyryk, komediopisarz, dramaturg, tłumacz poezji, autor tekstów piosenek.

Autor m.in. dzieła „Generał Anders – życie i chwała”

Pieść Samodzielnej Karpackiej Brygady Strzelców, której żołnierzem był Hemar.
Słowa i muzyka – Marian Hemar.

Mar 24

„Jeżeli sześć milionów obywateli Polski mogło oddać swoje życie podczas drugiej wojny światowej, to myślę, że milion Polaków może teraz złożyć swoje podpisy, aby ich w ten sposób uhonorować” – podkreśla w rozmowie Alex Storożyński, prezes Fundacji Kościuszkowskiej i znany amerykański dziennikarz polskiego pochodzenia, który jest pomysłodawcą  petycji.

Celem inicjatywy jest doprowadzenie do tego, by największe amerykańskie redakcje – takie jak „New YorkTimes”, „Wall Street Journal”,  „Washington Post” czy „Associated Press” – wprowadziły do ich tzw.  Stylebooków (dziennikarskich podręczników, które określają, jak należy i jak nie należy pisać) zapis o tym, że nie wolno używać terminu  „polski obóz koncentracyjny”. Zamiast tego powinno się używać oficjalnie zaakceptowanej przez UNESCO nazwy obozu Auschwitz-Birkenau, a więc „niemiecki, nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady”.

Czy Polakom uda się zebrać milion podpisów przeciw „polskim obozom”?

Tu możesz złożyć swoją petycję:      www.thekf.org/events/news/petition/

Proszę posłać dalej.
Serdecznie dziękuję.

krzysztof

Mar 20

Włada (Władysława) Majewska (ur.19 marca 1911 roku we Lwowie) – polska dziennikarka radiowa, aktorka i pieśniarka, działaczka emigracyjna.

Włada Majewska w dniu wczorajszym, tj. 19 marca 2011 roku obchodziła swoje SETNE urodziny!!!

ppor. P.S.K. Włada Majewska przed wojną zasłynęła jako gwiazda „Wesołej Lwowskiej Fali” – audycji Polskiego Radia we Lwowie. W czasie II wojny światowej wraz z zespołem „Lwowska Fala” występowała przed polskimi żołnierzami, którzy walczyli na frontach w Rumunii, Francji i Wielkiej Brytanii. Dała wówczas prawie tysiąc występów. Po zakończeniu wojny została dziennikarką i kierowniczką londyńskiego biura Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. Opiekowała się dorobkiem twórczym poety i autora tekstów piosenek Mariana Hemara. Obecnie Majewska mieszka w Domu Polskim „Antokol” w Chislehurst niedaleko Londynu.

Włada Majewska z Mirą Grelichowską na próbie teatralnej – Rehearsal, Anglia 1942 rok.

źródło: 317psk.flog.pl – Kobieta żołnierz w 2 Korpusie gen. Wł. Andersa – 317-ta Kmpania Transportowa P.S.K. –

Mar 1

„Ponieważ żyli prawem wilka, historia o nich głucho milczy…”

1 marca, w Dniu Żołnierzy Wyklętych, reżyser Jerzy Zalewski zaprasza na pokaz kopii roboczej swojego filmu pt. „Historia Roja, czyli w ziemi lepiej słychać.” Projekcje odbędą się w wielu miastach Polski.

– Film nie jest jeszcze ukończony z powodu trudności produkcyjnych, zdecydowałem się jednak na upublicznienie wersji roboczej z okazji tego święta, ponieważ stanowi on jedyny tak poważny artystyczny obraz walki i losu Żołnierzy Wyklętych, jakim dysponuje jak dotąd Rzeczpospolita. Jest to pierwszy polski film, który patrzy na Wyklętych ich własnymi oczami. Dotychczasowe, nakręcone w PRL, przedstawiały ich jako bandytów – mówi nam Jerzy Zalewski.

W czwartek spotkam się z Markiem, bratankiem st. sierż. Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. „Rój”. Jest dziś zaproszony na projekcję do Warszawy, na pewno wróci pełen wrażeń, emocji…

Działania bojowe żołnierzy wyklętych historycy coraz częściej nazywają polskim powstaniem antykomunistycznym – z KAZIMIERZEM KRAJEWSKIM, historykiem Oddziału Warszawskiego IPN, ekspertem Fundacji Pamiętamy, rozmawia Waldemar Żyszkiewicz

Lut 28

List do Generała Tworkowskiego – 6. Brygada Powietrzno-Desantowa:

Szanowny Panie Generale,

Niezmiernie wielką sprawił mi Pan niespodziankę i zarazem radość Pana listem, życzeniami, zaproszeniem, i pięknym albumem wspaniałej Polskiej jednostki bojowej, 6. Brygady Powietrznodesantowej im. Generała Sosabowskiego. Z wielką przyjemnością i jak najbardziej poczuciem uhonorowania, przyjmuję Pana Generała zaproszenie do odwiedzin 6. Brygady Powietrznodesantowej, a zwłaszcza na uroczystość Święta Brygady we wrześniu. Z pewnością tam się zamelduję do Pana Generała jeśli mi zdrowie na to pozwoli. W 79. roku życia nie zawsze wszystkie system zdają swój egzamin.
Ponieważ jestem niepoprawnym optymistą, zamawiam się na tę uroczystość.

Z Generałem Sosabowskim miałem przyjemność spotkać się dwa razy w Londynie, w Ognisku Polskim na Exhibition Road. Nie rozmawiałem z nim osobiście, lecz miałem przyjemność być w jego towarzystwie i wysłuchiwać jego opowiadań ze wspomnień kampanii „Market Garden”, w której, moja późniejsza, 101. Dywizja Spadochronowa, brała też udział.

Miałem również przyjemność i zaszczyt zapoznać osobiście dwóch Pana Generała poprzedników, Dowódców 6. Brygady Powietrznodesantowej,
śp. Generała Kwiatkowskiego oraz Generała Bieńka, który niedawno był u nas z wizytą w USCENTCOM w MacDill Air Force Base, Tampa, Florida.

Polecam się Pana Generała łaskawej pamięci, i kontaktu na przyszłość.

Z serdecznym żołnierskim i spadochroniarskim uściskiem ode mnie i od mojej Pani serca, wspanialej Poznanianki,

Krzysztof Flizak

P.S. W Załączniku ze  śp. Generałem Kwiatkowskim
i z Generałem Bieńkiem. Potrzebuję jeszcze mieć zdjęcie

z bardzo miłym i serdecznym, Panem Generałem Tworkowskim,
Dowódcą wspanialej, bojowej Brygady Powietrznodesantowej.

Czołem, Panie Generale!

« Starsze wpisy Nowsze wpisy »